ਜਾਣੀਆ ਬਈ ਜਾਣੀਆ, ਗੱਲ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੀ ਜਾਣੀਆ। ਕਿਰਤ ਕਰਨ ਤੇ ਵੰਡ ਛੱਕਣ, ਗੱਲ ਨਾਮ ਜਪਣ ਦੀ ਜਾਣੀਆ। ਜਾਣੀਆ ਬਈ ਜਾਣੀਆ, ਭੂਮੀਏ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣੀਆ। ਉਸ ਸਿੱਖਿਆ ਲੈ ਕੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਕੋਲੋਂ, ਪੂਰੀ ਕਰ ਵਖਾਣੀਆ। ਜਾਣੀਆ ਬਈ ਜਾਣੀਆ,ਭਾਈ ਸੱਜਣ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣੀਆ। ਜੋ ਮਾਰਨ ਪਹਿਲਾਂ ਆਇਆ ਸੀ, ਤੇ ਪਿਛੋਂ ਚਰਨ ਲਗਾਣੀਆ। ਜਾਣੀਆ ਬਈ ਜਾਣੀਆ, ਮਲਿਕ ਭਾਗੋ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣੀਆ। ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਖ਼ੂਨ ਜੋ ਪੀਂਦਾ ਸੀ, ਉਸ ਅਕਲ ਗੁਰੂ ਤੋਂ ਜਾਣੀਆ। ਜਾਣੀਆ ਬਈ ਜਾਣੀਆ, ਕੌਡੇ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣੀਆ। ਜੋ ਤਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖਾਦਾ ਸੀ, ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਉਸ ਸਮਝਾਣੀਆ। ਜਾਣੀਆ ਬਈ ਜਾਣੀਆ,ਵਲੀ ਕੰਧਾਰੀ ਇਹ ਗੱਲ ਜਾਣੀਆ। ਹੰਕਾਰ ਦੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕੜਿਆ ਸੀ, ਨਾਨਕ ਤੋਂ ਨਾਮ ਪਛਾਣੀਆ। ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ ਬਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣੀ,…

ਦਾਤਾ ! ਤੁਸਾਂ ਖੇਲ ਹੈ ਕਿਆ ਰਚਾਇਆ। 2020 ਸੰਘਰਸ਼ ਚ ਹੈ, ਸਭ ਲੰਘਾਇਆ। 2021 ਸਾਲ ਨਵਾਂ, ਹੋਰ ਹੈ ਚੜ ਕੇ ਆਇਆ। ਆਸ ਹੈ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਭਰ ਕੇ, ਨਾਲ ਲਿਆਇਆ। ਸੰਘਰਸ਼, ਮਜ਼ਦੂਰ ਕਿਸਾਨ ਨੇ ਜੋ ਰਚਾਇਆ। ਉਹਦਾ ਖ਼ਾਤਮਾ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਲੱਗਦਾ ਆਇਆ। ਏਕਾ ਮਜ਼ਦੂਰ ਕਿਸਾਨ ਦਾ, ਤੂੰ ਹੀ ਤਾਂ ਬਣਾਇਆ। ਤਾਂ ਹੀ ਤਾਂ ਇਹਨੇ, ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਵਖਤਾਂ ਪਾਇਆ। ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਨੱਕ ਚ ਦਮ ਤੂੰ, ਇੱਦਾਂ ਕਰਾਇਆ। ਤਾਂ ਹੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ, ਕਿਸਾਨਾਂ ਤਾਈਂ ਬੁਲਾਇਆ। ਹੁਣ ਲੱਗਦੈ ! ਦਿਹਾੜਾ ਜਿੱਤ ਦਾ ਨੇੜੇ ਹੀ ਆਏਗਾ। ਨਵਾਂ ਸਾਲ, ਸਭ ਕੋਈ ਜਸ਼ਨਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨਾਏਗਾ। ਸੱਚ ਤੇ ਝੂਠ ਸਦਾ ਲੜਦਾ ਹੈ ਆਇਆ। ਪਰ ਸੱਚ ਨੇ ਝੂਠ ਸਦਾ ਹੀ ਹੈ ਢਾਹਿਆ। ਸਮਝ ਮੁਲਤਾਨੀ ਤਾਈਂ, ਏ ਹੈ ਆਇਆ। ਜੋ…

ਪੁੱਤ ਜੋ ਕਿਸਾਨ ਦੇ, ਉਹ ਕਿਸਾਨ ਨਾਲ ਖੜਨ ਗੇ। ਗੁਰੂ ਦੇ ਜੋ ਸਿੰਘ ਨੇ, ਉਹ ਜ਼ੁਲਮ ਨਾਲ ਲੜਨ ਗੇ। ਨਾ ਇਹ ਕਦੇ ਡਰਦੇ, ਤੇ ਨਾਹੀ ਡਰਾਉਂਦੇ ਨੇ। ਸੱਚ ਨਾਲ ਖੜ ਕੇ ਤੇ, ਜਾਲਮ ਨੂੰ ਭਜਾਉਂਦੇ ਨੇ। ਪੁੱਤ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਦੇ, ਭਾਈ ਨਲੂਏ ਦੇ ਸਦਾਉਂਦੇ ਨੇ। ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਪੁਜਾਰੀ , ਪਰ ਕ੍ਰਿਪਾਨਾਂ ਗਲਾਂ ਚ ਪਾਉਂਦੇ ਨੇ। ਹੱਕ ਜੇ ਕੋਈ ਖੋਹਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹਦੇ ਅੱਗੇ ਅੜਦੇ ਨੇ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਡਰਦੇ, ਸਦਾ ਜਾਲਮ ਅੱਗੇ ਖੜਦੇ ਨੇ। ਹਾਰਨਾ ਨਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਇਹਨਾਂ, ਗੁਰਬਾਣੀ ਦੀ ਗੁੜ੍ਹਤੀ ਏ। ਸਰਕਾਰ ਤਾਂ ਭੁਲੇਖਾ ਖਾ ਗਈ, ਸ਼ਾਇਦ ਕੌਮ ਅਜੇ ਸੁੱਤੀ ਏ। ਸੋਚ ਲੈ ਸਰਕਾਰੇ, ਇਹ ਮੁਲਤਾਨੀ ਸਮਝਾਉਂਦਾ ਏ। ਲੰਘ ਜਾਏ ਜੋ ਵੇਲਾ, ਮੁੜ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਓ ਆਉਂਦਾ ਏ। ਸ਼ਾਂਤੀ…

ਤੂੰ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਬਾਪ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪੁੱਤ ਸੀ। ਸੱਚ ਤੇਰਾ ਬਾਪ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਸੱਚ ਦਾ ਹੀ ਪੁੱਤ ਸੀ। ਕਿਸੇ ਉੱਤੇ ਆਣ ਬਣੀ ਤਾਂ, ਤੂੰ ਬਾਪ ਘਰੋਂ ਤੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਪਰਵਾਰ ਹੋਇਆ, ਸਿਰਸਾ ਨੇ ਰੋੜ੍ਹ ਦਿੱਤਾ। ਚਮਕੌਰ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ, ਵੱਡੇ ਪੁੱਤਾਂ ਤਾਈ ਤੋਰਿਆ ਸੀ। ਸਿੰਘਾਂ ਨੂੰ ਤੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਕੱਫਣ ਪਾਉਣੋਂ ਵੀ ਹੋੜਿਆ ਸੀ। ਛੋਟਿਆਂ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਮਾਹੀਆ, ਰੋਂਦਿਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦਾ ਜਦ। ਤੂੰ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸਤਿਗੁਰਾ, ਉਸ ਤਾਈਂ ਵੀ ਵਰਾਉਂਦਾ ਤਦ। ਮਾਤਾ ਜਦ ਪੁੱਛਿਆਂ ਸੀ, ਕਿੱਥੇ ਨੇ ਚਾਰੇ ਪੁੱਤ ਸਾਡੇ। ਹੱਸਦਿਆਂ ਤੂੰ ਆਖ ਦਿੱਤੈ,ਆ ਬੈਠੇ ਸਾਰੇ ਪੁੱਤ ਸਾਡੇ। ਆਪਾਂ ਉਸੇ ਗੁਰੂ ਦੇ ਹੀ, ਜੇ ਪੁੱਤ ਅਖਵਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਸਿੱਖੀ ਦੇ ਅਸੂਲਾਂ ਤੋਂ, ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਘਬਰਾਉਂਦੇ ਹਾਂ। ਹੱਲਾ ਅੱਜ…

ਹੱਕ ਸੱਚ ਦੀ ਚੱਲੀ ਲੜਾਈ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਅੱਜ ਜਨਤਾ ਹੋਛ ਵਿੱਚ ਆਈ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਰਾਜ ਬੀਜੇਪੀ ਦਾ ਹੁਣ ਆਇਆ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਕਿਸਾਨ ਸੁੱਤਾ ਇਨ੍ਹੇ ਜਗਾਇਆ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਸਰਮਾਏਦਾਰ ਨੇ ਪੈਸਾ ਕਮਾਇਆ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਮੂਰਖ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਇਸ ਬਣਾਇਆ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਸਰਮਾਏਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰ ਚਮਕਾਂਵਦੀ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਇਹ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਦਬਾਂਵਦੀ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਲੀਡਰ ਸਿਆਸਤ ਹੀ ਸਦਾ ਚਮਕਾਂਵਦਾ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਲੜਾਂਵਦਾ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਚੱਲਦੀ ਸੱਚ-ਝੂਠ ਦੀ ਸਦਾ ਲੜਾਈ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ। ਲੀਡਰਾਂ ਕੁਰਸੀ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਸਦਾ ਪਾਈ ਏ, ਕੋਈ ਮਖੌਲ ਥੋੜੈ।ਜਾਗਰੂਕ, ਕਿਸਾਨ-ਮਜ਼ਦੂਰ ਜਗਾਂਵਦਾ…

ਹਾਥੀ ਤੇ ਹਾਥੀਂ ਵਿੱਚ ਬੜਾ ਫਰਕ ਹੈ ਸਾਈ ਤੇ ਸਾਈਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਾ ਤੇ ਸਿੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉ ਤੇ ਗਾਉਂ ਵਿੱਚ ਗੋਰੀ ਤੇ ਗੋਰੀਂ ਵਿੱਚ ਗਲੀ ਤੇ ਗੱਲੀਂ ਵਿੱਚ ਗਲਾ ਤੇ ਗੱਲ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਘਰੀ ਤੇ ਘਰੀਂ ਵਿੱਚ ਡਡਾ ਤੇ ਡੱਡਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਉ ਤੇ ਦੇਉਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਾ ਤੇ ਦੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਉ ਤੇ ਨ੍ਹਾਉਂ ਵਿੱਚ ਨਾਇ ਤੇ ਨਾੲ੍ਹਿ ਵਿੱਚ ਨਾਵ ਤੇ ਨਾਂਵ ਵਿੱਚ ਪਾਉ ਤੇ ਪਾਉਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇ ਤੇ ਪਾਇਂ ਵਿੱਚ ਪੁਤ੍ਰੀ ਤੇ ਪੁਤ੍ਰੀਂ ਵਿੱਚ ਬਾਤੀ ਤੇ ਬਾਤੀਂ ਵਿੱਚ ਮਾਤਾ ਤੇ ਮਾੱਤਾ ਵਿੱਚ ਮੋਰੀ ਤੇ ਮੋਰੀਂ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਤੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਰਾਤੀ ਤੇ ਰਾਤੀਂ ਵਿੱਚ ਬੜਾ ਫਰਕ ਹੈ। ਸਾਇਰ ਤੇ ਸ਼ਾਇਰ ਵਿੱਚ ਸਾਹ ਤੇ ਸ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਸਹੁ ਤੇ ਸ਼ਹੁ ਵਿੱਚ ਸੇਰੁ ਤੇ ਸ਼ੇਰ ਵਿੱਚ…

ਬਾਣੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਗੁਰੂ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਬਾਣੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ। ਮਾਤਾ ਸਾਹਿਬ ਕੌਰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਕਰੇ ਪਿਆਰ। ਅਜੀਤ ਜੁਝਾਰ ਸ਼ਹੀਦ ਹੋਏ, ਚਮਕੌਰ ਦੀ ਜੰਗ ਚ ਵੀਰ। ਉਹ ਹਰ ਪਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨੇ, ਤੇ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਤਕਰੀਰ। ਜੋਰਾਵਰ ਤੇ ਫ਼ਤਿਹ ਸਿੰਘ, ਜੋ ਚਿਣ ਗਏ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾਰ। ਮੇਰੇ ਰੋਲ ਮਾਡਲ ਉਹ ਬਣ ਗਏ, ਮੁਲਤਾਨੀ ਕਰੇ ਪੁਕਾਰ।ਮੈਂ ਪੁੱਤਰ ਗੁਰੂ ਦਸ਼ਮੇਸ਼ ਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਬਾਣੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ। ਭੁੱਲ ਚੁੱਕ ਮੁਆਫਬਲਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮੁਲਤਾਨੀਫ਼ੋਨ ੬੪੭੭੭੧੪੯੩੨ਬਰੈਂਪਟਨ, ਕੈਨੇਡਾ।

ਬਨੇਰੇ ਗੜੀ ਦੇ ਭਾਵੇਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੱਚੇ, ਇਰਾਦੇ ਸਭ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸੱਚੇ। ਫੌਜ ਮੁਗਲਾਂ ਦੀ ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਭਾਰੀ ਸੀ,ਅੰਦਰ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਸਿੰਘ ਸਿਰਫ ਚਾਲੀ ਸੀ। ਬਾਹਰ ਕੁੱਟਿਲ ਨੀਤੀ ਪਏ ਚੱਲਦੇ ਸੀ, ਅੰਦਰ ਬਾਣੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿੰਘ ਚੱਲਦੇ ਸੀ। ਜੰਗ ਝੂਠ ਤੇ ਸੱਚ ਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗਾ, ਖ਼ੂਨ ਯੋਧਿਆਂ ਦਾ ਹੈ ਚੋਣ ਲੱਗਾ। ਗੁਰੂ, ਸਵਾ ਲੱਖ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲੜਾਉਣ ਲੱਗਾ, ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਹੈ ਤਾਹੀਂ ਕਹਾਉਣ ਲੱਗਾ। ਗੜੀ ਚੋਂ ਪੰਚਾਂ ਜੋ ਹੁਕਮ ਸੁਣਿਆ ਸੀ, ਗੁਰਾਂ ਉਸ ਤਾਈਂ ਖ਼ੂਬ ਪੁਗਾਇਆ ਸੀ। ਗੁਰੂ ਮੁਗਲਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਨਾ ਆਿੲਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਜਿਉਂਦਾ ਹੀ ਫੜਨਾ ਚਾਹਿਆ ਸੀ। ਕੈਦ ਸੱਚ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸੱਕਿਆ, ਜ਼ੁਲਮ ਸੱਚ ਦੇ ਅੱਗੇ ਨਹੀਂ ਖੜ ਸੱਕਿਆ। ਝੂਠ ਸੱਚ ਨੂੰ ਦਬਾਉਣਾ ਸਦਾ…

ਕਿਲ੍ਹਾ ਆਨੰਦ ਪੁਰ ਦਾਤੇ ਜਦ ਛੱਡਿਆਂ ਸੀ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸੀ ਅੰਬਰ ਵੀ ਖ਼ੂਬ ਰੋਇਆ। ਸਰਸਾ ਨਦੀ ਨਹੀਂ ਨੀਰ ਉਹ ਝੱਲ ਸਕੀ, ਜਿਹੜਾ ਇੰਦਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਚੋਂ ਸੀ ਚੋਇਆ। ਉਧਰ ਮੁਗਲਾਂ ਨੇ ਪੂਰੀ ਸੀ ਅੱਤ ਚੁੱਕੀ, ਇੱਧਰ ਆਸ਼ਾ ਕੀ ਵਾਰ ਦਾ ਵਕਤ ਹੋਇਆਂ। ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਵਾਹ ਮੰਨੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ, ਨਿਤਨੇਮ ਅਨੁਸਾਰ ਰੱਬੀ ਜੱਸ ਹੋਇਆ। ਭਾਣਾ ਰੱਬ ਦਾ ਦੇਖੋ ਕੀ ਵਰਤਿਆ ਸੀ, ਪੂਰਾ ਪਰਵਾਰ ਸੀ ਤਿੰਨ ਥਾਂ ਵੱਖ ਹੋਇਆ। ਸਰਸਾ ਨਦੀ ਨਹੀਂ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਰੋਕ ਸਕੀ, ਰੱਬੀ ਹੁਕਮ ਸੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਆ ਖ਼ੂਬ ਹੋਇਅ। ਵੱਡੇ ਪੁੱਤ ਭਾਵੇਂ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਏ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਛੋਟਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀ ਹੋਣਾ। ਗੁਰੂ ਮਹਿਲ ਵੀ ਮੰਨੀ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਚੱਲ ਗਏ, ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਰੱਸਤੇ…